bovenstaande opmerkingen vind ik zeer passend. ik heb in de `veertiger en vijftiger jareb zeer veel contacten gehad zowel met paters als wereldkijke priester. deze zijn altijd zeer open geweest en me zeer geholpen bij het zinden van mijn plek in de maatschappij. de thans lopende discussie over sexueel misbruik is in min ogen op zijn zachts gezegd zeer oeverdrevenen wordt gebruikt voor mogelijke andere (negatieve)ervaringen met priesters en anderen.
piet - 11 03 10 - 10:56

De reactie van Joost Jenniskens: woonde hij in Bleijerheide? Was hij niet een van de weinige zgn. externen?? Ik heb in 1966 voor 1 jaar in het pensionaat gewoond en was stomverbaasd over de kindermishandeling vooral. De toen jonge Broeder Eimar was inderdaad de enige die daar niet aan meedeed en een bejaarde (geniale) pater die door de rest van de broeders letterlijk voor gek werd versleten. Zonder broeder Eimar en die pater was ik misschien wel doorgedraaid. Ik zag alles. Ik wil ook wel getuigen onder ede als mij dat gevraagd wordt.Als brutale jongen uit Maastricht waren ze een beetje bang van mij. Ik mocht ook geen jaar langer blijven. Ik wist dat een aantal medeleerlingen geen enkel benul hadden van wat er werkelijk speelde in en om het pensionaat, bijv. de zgn.externen. Van een oud-leerling die nu net als ik in Amsterdam woont had ik vernomen dat broeder Leonard in elkaar is geslagen jaren later door enkele oud leerlingen en dat Leonard vervolgensd door Justitie ook veroordeeld was wegens mishandeling…. Klopt dat verhaal? Leonard was het hoofd van de MULO toen. Alfons was het hoofd van de lagere school klopt dat?? Die man kon ook zijn handen niet thuis houden. Ik was zo stomverbaasd toen rond 1966 omdat iedereen bepaalde zaken zo normaal vond terwijl ze bijna openlijk aan de dag traden. Ik hoop overigens van harte dat deze reactie niet wordt weggecensureerd. In dat geval start ik meteen een gerechtelijke procedure. Bert Smeets en Ger Schobben hebben er goed aan gedaan e.e.a. aan de kaak te stellen. Strafpleiter mr. Korver te Amsterdam is bekend met deze kwestie.
Jo Hameleers (Email) - 15 03 10 - 21:43

Ik begrijp de reactie van mensen, die geen enkele ervaring hebben met broeders priesters en andere pedofiel-gerichte personen, die de aan hen toevertrouwde kinderen benaderden, met de bedoeling daar letterlijk bevrediging in te vinden.
Ik reageer, omdat het ten enemale blijkbaar onbegrijpelijk is, dat dit gebeurt.
Ik ben inmiddels bijna 75 jaar oud. Ik wil toch ageren tegen de mensen, die GEEN ervaringen hebben gehad met geestelijke leiders. Als oudere "ervaringsdeskundige" kan ik U mededelen, dat ik mij op koude toiletten verstopt heb, dat ik onder bedden gekropen ben, niet onder mijn eigen bedje op een slaapkamer van 40 bedden, maar uiteraard maakte ik mij zo onvindbaar mogelijk. Ik ben door een raam naar buiten gekropen, en kwam in de dakgoot terecht, om te ontkomen aan de vaste toezichtbroeder, die er niet voor schroomde, om iemand al slapend uit zijn bed letterlijk te tillen, en mee te nemen naar zijn cel.
Trauma? Je weet niet waarover je praat. En dat je goede ervaringen hebt gehad met bepaalde goedwillende en onwetende mensen in Bleijerheide! Geluk gehad heb je.
Een van mijn leeftijdgenoten klasgenoot van mijn twee jaar oudere broer zijn naam: Frans Govers toendertijd, later de modeontwerper Frank Govers, heeft ooit publiekelijk zijn ervaringen in de publiciteit gebracht.
Wees aub. niet te voorbarig met vergevingsgezinde opmerkingen, wat het schandalige gedrag is van alle tijden. Ik wil met name, personen, die valse genegenheid voor kinderen ontwikkelen, vragen, zich te realiseren, dat de schade die ze aanrichten aan jongeren voor hen niet overzichtelijk zijn, omdat hun overweldigende verlangens hen beletten de gevolgen te overzien. Maar de schade die ze aanrichten aan de onwetende niet begrijpende jongere, die bovendien in deze gesloten gemeenschap is overgeleverd aan deze trieste figuren, en die geen kant op kan om hulp in te roepen, is voor de rest van diens leven een enorme belasting, en een eeuwigdurende belastende herinnering. Als slachtoffer voel je je schuldig, onbegrijpelijk maar waar.
Ik bewonder mijn jongere slachtoffers, die wel voor hun omgeving hun ellende durfden te uiten. Ik blijf liefst anoniem; mijn omgeving wil ik niet meer in verlegenheid brengen, en mezelf?
Ik heb een goed en gelukkig leven, desondanks.
Debosches - 20 03 10 - 15:40

Correctie: voorlaatste alinea Ik bewonder etc.: dit moet zijn: "jongeren, die ook slachtoffer waren, die wel voor hun omgeving openhartig hun ellende durfden te uiten".
Debosches (Email) - 23 03 10 - 18:38

Hoop alles is geregeld nu.
Berta (URL) - 18 08 10 - 12:14