Priesters van de 'ware weg'
Vrijdag 29 Augustus 2008 at 1:18 pm Een kleine groep priesters heeft het oog laten vallen op een mooi, groen stuk Landgraaf. De ideale plek om hun nieuwe seminarie 'Redemptoris Mater' te bouwen. Het college is al om, nu is de raad aan zet. Wie zijn deze priestersstudenten? door Kim Noach
Het doel? "De wortels van het geloof die door verschillende factoren doorheen geschud worden, verse lucht en vers voedsel geven'.
De priesterstudenten die mogelijk naar Landgraaf komen om hier in een mooie, groene en rustige omgeving aan De Jufferweg te studeren en te werken, zijn zonder uitzondering missionarissen. Mannen met één doel. Namelijk de van God losgeraakte schapen weer op de 'ware weg' terugkijgen, zoals de priesters van deze zogeheten Neocatechumenale Weg hun geloofsroute noemen.
De stroming staat te boek als behoudend, zeer conservatief zelfs. Opgericht in 1964 door twee leken uit Madrid. De kunstenaar Kiko Argüello en de ex-non Carmen Hernandez. Later bijgestaan door priester Mario Pezzi.
In Nederland zijn al op verschillende plaatsen priesters uit deze stroming actief. Catechumeen betekent letterlijk doopleerling. Het is een stroming die streeft naar vernieuwing van het geloof door parochianen met hulp van onderwijs uiteindelijk een nieuwe doop te geven. De doop is ultieme actie en bevestiging van hun geloof. Er zijn twee seminaries 'Redemptoris Mater' - in Haarlem en Roermond - waar deze priesters hun eigen nuances aanbrengen in de theologische opleiding. In Limburg is het seminarie opgericht in 2003 door bisschop Frans Wiertz. Woordvoerder Stan Hoen van het bisdom liet gisteren weten dat noch Wiertz, noch priester-rector Stanislaw Kielek van het seminarie op dit moment enige toelichting wil geven.
De beweging heeft inmiddels tientallen seminaries over de hele wereld en sommige bronnen spreken van een miljoen volgelingen wereldwijd. Het betreft een vrij jonge beweging die sinds 13 juni van dit jaar officieel erkend wordt door 'Rome'. De oprichters en hun priesters moesten wél met de hand op hun hart beloven dat ze hun afwijkende liturgie (ceremonie en handelingen die in een dienst gebruikt worden, red.) aan zouden passen aan de geldende norm van Rome.
Zo wordt bijvoorbeeld de zaterdag gebruikt om de belangrijkste mis van de week te vieren. Terwijl zondag eigenlijk de Dies Domini is, de 'dag des Heren'. Een andere steen des aanstoots is dat de priesters van de Neocatechumenale Weg de preek toevertrouwen aan leken. Ook ondenkbaar in de katholieke kerk. In een brief aan Argüello, Hernandez en priester Pezzi schrijft kardinaal Arinze uit naam van de paus: "De preek is qua aard en belangrijkheid voorbehouden aan de priester of diaken. De mogelijkheid tot 'dialoog' gedurende de preek kan (...) af en toe (...) met prudentie worden toegepast maar daarmee zijn plicht om te preken niet overdragen op anderen." Ook de wijze waarop de priesters het brood delen met de gelovigen kan niet op goedkeuring van Rome rekenen. Gezeten om een grote vierkante tafel - refererend aan het Laatste Avondmaal - breekt de priester een groot brood en deelt dat vervolgens uit.
"Opvallend is dat deze beweging, geen beweging genoemd wil worden. Zelf hebben ze het over de Ware Weg", vertelt kerkhistoricus Peter Nissen uit Nijmegen. "De mensen die de Neocatechumenale Weg volgen, hebben een sterke behoefte zich te onderscheiden van andere relatief 'nieuwe' stromingen. Je proeft dat ze zich superieur voelen aan de anderen, zijn heel erg naar binnen gericht en leggen een sterke claim op hun volgers. Sektarische trekken? Ja, zeker."
De Neocatechumenale Weg is niet onomstreden binnen de katholieke kerk. Nissen kent de geluiden. "Ze werken hoofdzakelijk met priesters uit het buitenland die wel de taal spreken, maar de Nederlandse cultuur niet of slecht begrijpen. Nederland als losgeslagen zien. Sommige parochies vallen door neocatechumenale priesters uit elkaar." In het AD stond vorig jaar een artikel over een priester in Haastrecht die zich bekeerde tot de Neocatechumenale Weg, de biecht opnieuw invoerde en mensen die samenwoonden mochten geen acoliet meer zijn.
In eigen kringen (en Rome) is geen kwaad woord te horen over de priesters of bijvoorbeeld oprichter Kiko Argüello. Hij wordt vereerd als een moderne Jezus.
De Neocatechumenale Weg
Is nog nergens fysiek terug te zien in Limburg. Voorlopig zijn priester-rector Stanislaw Kielek en zijn studenten ondergebracht in verschillende parochies in de (zuidelijke) regio's. De studenten gaan nu al naar Rolduc en zullen dat in de toekomst (met een mogelijke vestiging in Landgraaf) ook blijven doen. Dan krijgen ze les op beide seminaries, in Landgraaf en Kerkrade.
PLAN SEMINARIE LANDGRAAF
De gemeente Landgraaf is al in 2007 door een afvaardiging van de Neocatechumenale Weg benaderd om na te denken over een mogelijk locatie voor een seminarie 'Redemptoris Mater'.
Letterlijk vertaald: Moeder van de Verlosser, Maria dus.
De organisatie is verspreid over meer dan honderd landen.
Ze telt een kleine zeventig seminaries, verdeeld over vijf continenten, met een sterke vertegenwoordiging in Zuid- en Midden-Amerika.
Trackback link: http://www.red.mgl.nl/tussenkerkengeloof/pivot/tb.php?tb_id=160